باش تا روي تو خورشيد جهانتاب شود

شاعر : خواجوي کرماني

بشکر خنده عقيقت شکر ناب شودباش تا روي تو خورشيد جهانتاب شود
مجلس افروز سراپرده‌ي اصحاب شودباش تا شمع جمال تو بهنگام صبوح
همچو بخت من دلسوخته در خواب شودباش تا آهوي شيرافکن روبه بازت
پيش سرچشمه‌ي نوشت ز حيا آب شودباش تا آب حياتي که خضر تشنه‌ي اوست
پرده‌ي ابر سيه مانع مهتاب شودباش تا از شب مه پوش قمر فرسايت
حلقه‌ي زلف رسن تاب تو در تاب شودباش تا هر نفس از نکهت انفاس نسيم
زاهد گوشه نشين مست بمحراب شودباش تا از هوس ابروي و چشمت پيوست
چشم صاحبنظران چشمه‌ي سيماب شودباش تا بيرخ گلگون و تن سيمينت
درج خاطر همه پر للي خوشاب شودباش تا در هوس لعل لبت خواجو را